وقتی سراغ بازار فارکس (Forex) می‌رویم، درحال ورود به یکی از بزرگ‌ترین بازارهای دنیا هستیم؛ به طوری که طبق گزارش BIS، حجم معاملات بازار فارکس در آپریل 2025 به حدود 9.6 تریلیون دلار در فقط در یک روز رسیده است. برای دسترسی به بازار فارکس (Forex Market)، باید از بروکر (Broker) استفاده کنیم. بروکر را می‌توان پلی میان معامله‌گر و بازار فارکس دانست؛ زیرا دسترسی معامله‌گر به زیرساخت‌ها و نقدینگی موردنیاز برای انجام معاملات را فراهم می‌کند.

به زبان ساده، بروکر فارکس (Forex Broker) یک شرکت است که به معامله‌گران پلتفرمی برای خرید و فروش در بازار فارکس را ارائه می‌دهد. بروکرها پیچیدگی‌های بیشتری دارند و فقط معامله‌گر را به بازار فارکس وصل نمی‌کنند، بلکه خدمات و ویژگی‌های دیگری نیز دارند. اگر به شناخت بیشتر بروکرهای فارکس علاقه دارید، با ما همراه باشید. در ادامه این مقاله، به بررسی کامل مفاهیم مرتبط به بروکر فارکس از جمله اینکه بروکر فارکس چیست، کار بروکر چیست، درآمد بروکر، نحوه کار بروکر و رگولاتوری بروکرها می‌پردازیم.

بروکر چیست؟

بروکر فارکس یک شرکت یا نهاد ارائه‌دهنده خدمات معاملاتی است که زیرساخت و دسترسی لازم برای ثبت و اجرای معاملات فارکس را در اختیار معامله‌گران قرار می‌دهد. این خدمات معمولاً از طریق پلتفرم‌هایی مانند MetaTrader یا cTrader ارائه می‌شوند. یک بروکر، نقش واسطه میان کاربر و بازار فارکس را دارد و به کاربر این امکان را می‌دهد تا به بازار فارکس دسترسی داشته باشد. بروکرها وظیفه ارائه چارت قیمت لحظه‌ای برای مشاهده قیمت دارایی‌ها و اجرای سفارش‌های خرید و فروش کاربران را دارند.

برای مثال، می‌خواهیم جفت‌ارز  EUR/USD را در بازار فارکس بخریم. باید اول به بروکر مراجعه کنیم تا چارت قیمت این جفت‌ارز را ببینیم. پس از مشاهده قیمت، سفارش خرید خود را در بروکر ثبت می‌کنیم. بروکر نیز این سفارش را به بازار ارسال می‌کند و در ازای مبلغی که برای خرید پرداختیم، به همان مقدار به ما از این جفت‌ارز می‌دهد.

برخی از افراد، بروکر و بازار فارکس را با یکدیگر یکسان می‌دانند؛ اما تفاوت بین بازار و بروکر چیست؟ بازار فارکس، یک بازار جهانی است که به‌صورت غیرمتمرکز فعالیت دارد و از یک شبکه پیچیده از بانک‌ها و نهادهای مختلف تشکیل شده است. بروکر فارکس، یک شرکت است که با استفاده از آن می‌توانیم به بازار فارکس دسترسی داشته باشیم. پس بروکر بین ما و بازار قرار دارد، ما را به بازار متصل می‌کند و خود بازار فارکس نیست.

بروکر به زبان ساده

بیایید به زبان ساده‌تر بررسی کنیم که بروکر چیست. تصور کنید که می‌خواهید یک خودرو بخرید. برای خرید خودرو، نمی‌توانید سراغ هر کارخانه بروید و همان‌جا خریدتان را انجام دهید؛ چرا که علاوه‌بر زیاد بودن تعداد کارخانه‌ها و پخش بودن آن‌ها در سراسر کشور، به احتمال زیاد کارخانه مستقیم به شما خودرو نمی‌فروشد. همچنین نمی‌توانید تمام آگهی‌های فروش خودرو را ببینید و خودروها را به‌صورت حضوری بررسی کنید. پس برای راحتی کار خود، به سراغ یک بنگاه خودرو می‌روید.

بنگاه به شما نشان می‌دهد چه خودروهایی برای خرید در دسترس هستند، قیمت آن‌ها را اعلام می‌کند و فرآیند خرید را برای شما ساده‌تر می‌کند. بروکر نیز تقریباً نقش همین بنگاه را دارد. شما به‌عنوان معامله‌گر، مستقیماً به شبکه پیچیده‌ای از بانک‌ها، تأمین‌کنندگان نقدینگی و سایر مشارکت‌کنندگان بازار فارکس دسترسی ندارید. بروکر زیرساخت لازم برای ثبت و اجرای معاملات را فراهم می‌کند، قیمت‌های خریدوفروش را در اختیار شما قرار می‌دهد و سفارش‌های شما را به بازار ارسال می‌کند.

کارگزار فارکس چه تفاوتی با بروکر دارد؟

برای بیان اینکه بروکر چیست، بعضی افراد از واژه «کارگزار» یا «کارگزار فارکس» استفاده می‌کنند. دو عبارت بروکر و کارگزار، هردو بیان‌گر و نشان‌دهنده بروکر (Broker) هستند. برخی افراد فکر می‌کنند کارگزار فارکس، مفهوم متفاوتی نسبت به بروکر دارد؛ درحالی که هردوی این واژه‌ها معنی یکسانی دارند. در زبان فارسی، معمولا به نهاد یا شرکتی که نقش واسطه در بازارهای مالی دارد، «کارگزار» می‌گویند. برای مثال، بازار بورس شرکت‌هایی با نام کارگزار بورس دارد. علت استفاده از واژه کارگزار برای بروکرهای فارکس نیز همین موضوع است. ترجمه واژه «بروکر» نیز در بسیاری از واژه‌نامه‌ها، «کارگزار» است. توجه کنید که بروکر فارکس و کارگزار بورس با یکدیگر تفاوت دارند که جلوتر به آن می‌پردازیم.

بروکر فارکس چه نقشی در بازار فارکس دارد؟

حالا می‌دانیم بروکر چیست، اما بروکر دقیقاً چه کاری انجام می‌دهد و چه نقشی در بازار دارد؟ بیایید با یک مثال قدم به قدم نقش بروکر در بازار را ببینیم. فرض کنید می‌خواهید یک معامله برای جفت‌ارز EUR/USD باز کنید و برای این کار، سراغ یک بروکر می‌روید. در گام اول، بروکر باید قیمت این جفت‌ارز را از بازار بگیرد و این قیمت را به شما ارائه دهد. پس نقش اول، ارائه قیمت است.

پس از مشاهده قیمت، شما قصد دارید سفارش خود را ثبت کنید. در اینجا، شما سفارش خود را در بروکر ثبت می‌کنید. بروکر سفارش شما را دریافت و آن را به بازار ارسال می‌کند. پس دومین و سومین نقش به ترتیب دریافت سفارش و اجرای معامله هستند. بروکرها علاوه بر این وظایف، باید به شما یک حساب برای معامله نیز بدهند و آن را برای استفاده ساده توسط شما بهینه کنند. سرمایه شما در این حساب قرار می‌گیرد و می‌توانید با آن معاملات خود را انجام دهید. پس چهارمین نقش نیز مدیریت حساب است.

در نهایت، وقتی با استفاده از بروکر معاملات خود را اجرا می‌کنید، بروکر اطلاعات معامله شما را ثبت می‌کند. این اطلاعات، برای شما قابل دسترسی هستند و می‌توانید جزئیات مختلفی درباره معامله مانند مبلغ، زمان ثبت و دارایی معامله‌شده را ببینید. در نتیجه، آخرین نقش بروکر نیز گزارش معاملات است. پس حالا می‌دانیم نقش بروکر چیست.

در اینجا، باید بدانیم که بروکر قیمت جهانی را تعیین نمی‌کند. قیمت در بازار فارکس تعیین می‌شود؛ بروکر این قیمت را به ما نشان می‌دهد و معاملات ما را با این قیمت اجرا می‌کند. بروکر و بازار فارکس، دو مقوله جدا از هم هستند.

معامله از زمان ثبت سفارش تا اجرا چگونه انجام می‌شود؟

بیایید دقیق‌تر به اینکه بروکر چیست و چطور معاملات را اجرا می‌کند نگاه کنیم. برای انجام معامله، ابتدا قیمت‌های خرید و فروش را از طریق پلتفرم معاملاتی متصل به بروکر مشاهده می‌کنید. بروکر ممکن است از پلتفرم‌هایی مانند TradingView، MetaTrader 4، MetaTrader 5 یا cTrader برای ارائه این قیمت و سایر خدمات معاملاتی استفاده کند. پس از انتخاب دارایی و حجم معامله، سفارش خود را ثبت می‌کنید.

بعد از ثبت، سفارش شما به زیرساخت معاملاتی بروکر ارسال می‌شود. در این مرحله، بروکر شرایط معاملاتی مانند موجودی و مارجین (Margin) موردنیاز حساب را بررسی می‌کند. سپس، بسته به مدل اجرای سفارش، می‌تواند معامله را در سیستم داخلی خود اجرا کند یا سفارش را برای اجرا به یک طرف مقابل یا تأمین‌کننده نقدینگی منتقل کند. در مدل  Market Maker یا بازارساز، بروکر می‌تواند خودش طرف مقابل معامله باشد و سفارش را در سیستم داخلی خود اجرا کند.

یک نمودار ساده برای نشان‌دادن نحوه اجرای معاملات توسط بروکر

پس از اجرای موفق سفارش، معامله در حساب کاربر ثبت می‌شود و اطلاعاتی مانند قیمت اجرا، حجم و وضعیت مارجین حساب به‌روزرسانی می‌شود. اما رابطه مارجین و بروکر چیست و این عبارت به چه معناست؟ مارجین (Margin) حداقل مبلغی است که برای باز کردن یک موقعیت معاملاتی جدید باید در حساب خود داشته باشید. این مبلغ را بروکر تعیین می‌کند و مقدار ثابتی نیست. مارجین در معاملات با اهرم (Leverage) نقش بسیار مهمی دارد.

بروکر قیمت‌ها را از کجا دریافت می‌کند؟

در بروکرها، ما دو قیمت می‌بینیم: قیمت Bid و Ask. به زبان ساده، قیمت Bid به معنای قیمتی است که می‌توانید یک دارایی را در آن بفروشید. قیمت Ask، قیمتی است که می‌توانید در آن یک دارایی را بخرید. اما این قیمت‌ها از کجا می‌آیند؟ در بازاری مانند بورس، یک نهاد مرکزی وجود دارد که قیمت را تعیین می‌کند و تمام کارگزاری‌ها این قیمت را به مشتریان نشان می‌دهند. بازار فارکس، یک بازار غیرمتمرکز است و نهادی ندارد که قیمت را تعیین کند. به‌جای یک نهاد متمرکز، قیمت در فارکس معمولا توسط یک تأمین‌کننده نقدینگی (Liquidity Provider) ارائه می‌شود.

تأمین‌کنندگان نقدینگی، بانک‌ها و نهادهای مالی بزرگ هستند که قیمت‌های Bid و Ask را برای جفت‌ارزها تنظیم و ارائه می‌کنند. ارائه این قیمت‌ها به‌صورت مداوم انجام می‌شود تا بازار برای معامله باز بماند. در کنار تأمین‌کنندگان نقدینگی، دیلر (Dealer) نیز در تعیین قیمت نقش دارد. دیلرها معمولا بانک‌ها و نهادهایی هستند که در بازار فارکس برای خود معامله می‌کنند. این معاملات معمولا حجم زیادی دارند، به تأمین نقدینگی در بازار کمک می‌کنند و قیمت‌های Bid و Ask را تنظیم می‌کنند (در اینجا، باید توصیه CFTC برای وضعیت و سابقه دیلر را جدی بگیریم).

روش نشان دادن این قیمت‌ها در بروکر چیست؟ بروکر فارکس، قیمت‌های Bid و Ask ارائه‌شده را مرتباً دریافت و بهترین آن‌ها را جمع می‌کند و در اختیار شما قرار می‌دهد. این کار معمولا توسط یک ماشین قیمت (Price Engine) انجام می‌شود. این ماشین، تمام قیمت‌های تأمین‌کنندگان نقدینگی و دیلرهایی که برایش تعریف شده‌اند را مرتباً اسکن و بهترین آن‌ها را از طریق پلتفرم معاملاتی به شما نشان می‌دهد.

پس بروکر لزوماً قیمت را از یک بانک یا نهاد نمی‌گیرد، بلکه آن را از طریق جست‌وجو در شبکه‌ای پیچیده از بانک‌ها و نهادهای مالی به‌دست می‌آورد. نبود یک نهاد مرکزی برای تعیین قیمت، باعث می‌شود تا رقابتی سالم در چهارچوب بازار ایجاد شود؛ هر تأمین‌کننده نقدینگی، به دنبال ارائه قیمت بهتر است تا بتواند این قیمت را به بروکرها ارائه و سفارشی دریافت کند. دیلرها نیز با انجام معاملات بزرگ، به جهت دادن به قیمت و تنظیم قیمت‌ها برای جلوگیری از روندهای غیرمنطقی قیمت کمک می‌کنند.

آیا برای معامله فارکس به بروکر نیاز داریم؟

حالا باید بدانیم که دلیل استفاده از بروکر چیست و چرا باید از آن استفاده کرد. اول از همه، باید کمی بهتر با ساختار بازار فارکس آشنا شویم. بازار فارکس، یک بازار از نوع OTC (Over The Counter) است؛ به این معنا که ساختار غیرمتمرکزی دارد و از یک شبکه از نهادهای مالی و موسسات و بانک‌ها تشکیل شده، نه فقط یک نهاد مرکزی. به همین دلیل، نمی‌توان مستقیماً در این بازار معامله کرد (سایت BIS درباره عملکرد فارکس و ساختار OTC آن توضیحاتی دارد که می‌توانید مطالعه کنید).

حتی اگر بتوانیم یک نهاد یا موسسه مالی بزرگ را پیدا کنیم که در بازار فارکس نقش دارد، نمی‌توانیم در آن معامله کنیم، چرا که سرمایه ما کم است. نهادها و بانک‌های فعال در فارکس حجم معاملات بسیار بالایی دارند و افراد عادی با سرمایه کم نمی‌توانند وارد معاملات این نهادها شوند. در گذشته، بازار فارکس تقریباً به‌صورت کامل دست این نهادها بود و افراد عادی نقش چندانی در آن نداشتند. با گذر زمان و پیشرفت تکنولوژی، بروکرهای خرده‌فروشی (Retail Brokers) شروع به فعالیت کردند.

منظور از این نوع بروکر چیست؟ این بروکرها، از طرف افراد عادی با سرمایه کم در بازار فعالیت دارند و برای این افراد نقش واسطه را بازی می‌کنند. افراد عادی مانند من و شما از این نوع بروکر برای دسترسی به بازار استفاده می‌کنیم؛ پس از آن‌جایی که نمی‌توانیم مستقیماً به بازار فارکس متصل شویم و سرمایه و حجم معاملات کوچکی در مقایسه با غول‌های فارکس داریم، برای ما استفاده از یک بروکر ساده‌تر از تلاش برای معامله مستقیم در بازار است.

انواع بروکر فارکس چیست؟

حالا که با مفهوم بروکر فارکس آشنا شدیم و می‌دانیم بروکر چیست، باید به بررسی انواع بروکرها بپردازیم. به‌صورت کلی 4 مدل رایج برای بروکرها داریم و در ادامه به بررسی این نوع بروکرها می‌پردازیم.

  • Market Maker
  • STP
  • ECN
  • NDD

قبل از بررسی، باید بدانیم که هر بروکر فقط یک مدل خاص ندارد. بروکرها بسته به سیاست‌شان و نحوه ارائه خدمات به کاربران، به دسته‌های مختلفی تقسیم می‌شوند. همچنین تأکید می‌کنیم که هدف ما، ارائه یک نوع بروکر به عنوان بروکر بهتر نیست و صرفاً می‌خواهیم با انواع بروکرها آشنا شویم.

در جدول زیر، یک مقایسه کوتاه از انواع مدل‌های بروکر ارائه کرده‌ایم.

نوع بروکر نحوه اجرای سفارش طرف مقابل / مسیر سفارش ویژگی اصلی نکته مهم
Market Maker می‌تواند سفارش را در سیستم داخلی خود اجرا کند خود بروکر می‌تواند طرف مقابل معامله باشد اجرای داخلی سفارش و کنترل بیشتر بر قیمت‌گذاری نباید خودکار به‌عنوان کلاهبرداری تلقی شود
STP سفارش به تأمین‌کنندگان نقدینگی منتقل می‌شود بانک‌ها و نهادهای بزرگ مالی (Liquidity Provider) انتقال سفارش به تأمین‌کنندگان نقدینگی و دریافت قیمت از این نهادها مدل اجرا باید از اسناد بروکر بررسی شود
ECN سفارش‌ها در یک شبکه الکترونیکی با نقدینگی موجود تطبیق پیدا می‎‌‎کنند مشارکت‌کنندگان و تأمین‌کنندگان نقدینگی شبکه دسترسی به مجموعه‌ای از قیمت‌ها و نقدینگی عنوان ECN به‌تنهایی تضمین کیفیت نیست
NDD سفارش بدون Dealing Desk اجرا می‌شود معمولاً Liquidity Provider یا شبکه معاملاتی حذف واسطه (Dealing Desk) در فرآیند اجرای سفارش‌ها ارتباط مستقیم با تأمین‌کننده نقدینگی لزوماً به معنای هزینه کمتر نیست

Market Maker چیست؟

در بررسی اینکه نحوه اجرای سفارش‌ها در بروکر چیست، اشاره‌ای به مارکت میکر داشتیم. Market Maker یا بازارساز، نهادی است که مرتب قیمت‌های خرید و فروش را اعلام می‌کند و آماده ایجاد یک بازار دوطرفه برای معامله دارایی‌هاست. هنگامی که بروکر خودش یک نهاد معاملاتی بزرگ باشد، می‌تواند خودش قیمت‌ها را به شما ارائه دهد و طرف معامله شما باشد.

اشاره کردیم که معامله‌گران خرد مانند من و شما، نقدینگی و سرمایه لازم برای معامله با نهادها و بانک‌های بزرگ را نداریم. در نتیجه، نمی‌توانیم در بازاری که این نهادها در آن فعالیت دارند، فعالیت کنیم. این‌جاست که بروکرهای مارکت میکر به کمک ما می‌آیند. این بروکرها خودشان دارایی‌ها را از نهادهای بزرگ می‌خرند و به‌صورت خرد به ما می‌فروشند. در نتیجه، یک بازار جدا در بستر خود بروکر ساخته می‌شود. به این فرآیند، ترید با میز معامله (Dealing Desk) نیز می‌گویند که در آن، بروکر معاملات را برای مشتریان خود انجام می‌دهد.

در برخی از این بروکرها نیز سفارش‌ها به‌صورت ترکیبی است؛ یعنی بخشی از آن در خود بروکر و بخش دیگر با کمک تأمین‌کنندگان نقدینگی انجام می‌شود. این نوع بروکرها چون کل فرآیند سفارش، از ثبت و اجرا گرفته تا قیمت‌گذاری را خودشان انجام می‌دهند، به نظر برخی از افراد کلاهبرداری هستند؛ چون می‌توانند قیمت دلخواه به ما ارائه کنند و از ضرر ما سود می‌کنند. بروکرهای مارکت میکری که فعالیت قانونی و با مجوز رگولاتور دارند (جلوتر به رگولاتوری می‌پردازیم)، کلاهبرداری نیستند و موظف‌اند قیمت‌های واقعی و دست‌کاری نشده را در اختیار کاربران قرار دهند.

 Market Maker بودن به‌خودی‌خود به معنای نامعتبر یا غیرقانونی بودن بروکر نیست؛ کیفیت اجرای سفارش و نحوه مدیریت تضاد منافع باید جداگانه بررسی شود.

آشنایی با بروکر بازارساز یا Market Maker

STP چیست؟

عبارت STP مخفف Straight-Through Processing به معنای «پردازش مستقیم» است. این نوع بروکر گاهی با نام DMA (Direct Market Access) شناخته می‌شود، به این معنا که به بازار دسترسی مستقیم دارد. در بروکر STP، سفارش‌ها از معامله‌گر گرفته و به تأمین‌کنندگان نقدینگی ارسال می‌شوند.

در واقع، این تأمین‌کنندگان نقدینگی هستند که هم قیمت دارایی را ارائه می‌کنند و هم سفارش را اجرا می‌کنند. بروکر در اینجا کاملاً نقش واسطه بین معامله‌گر و تأمین‌کننده نقدینگی را دارد؛ اما به‌صورت مطلق بدون دخالت نیست. بروکر وظیفه دریافت سفارش از معامله‌گر، انتقال آن به تأمین‌کننده نقدینگی، دریافت نتایج سفارش و ارائه این نتایج به معامله‌گر را دارد.

ECN چیست؟

وب‌سایت Investopedia به ما می‌گوید که بروکر ECN، نوعی بروکر است که از شبکه ارتباطات الکترونیکی (Electronic Communication Network، به اختصار ECN) استفاده می‌کند. این شبکه بین خود معامله‌گران، یا معامله‌گر و تأمین‌کننده نقدینگی ارتباط مستقیم برقرار می‌کند. این ارتباط مستقیم، معمولاً باعث کاهش هزینه‌هایی مانند کمیسیون می‌شود. بروکرهای ECN، در اصل نوعی بروکر STP بوده و زیرمجموعه این نوع بروکرها هستند؛ اما به علت عملکرد متفاوت و استفاده از شبکه ارتباطات الکترونیکی، معمولا به‌صورت جداگانه معرفی می‌شوند.

NDD چیست؟

در بخش بروکر فارکس مارکت میکر، گفتیم که منظور از Dealing Desk، بخشی از بروکر است که معاملات را برای ما انجام می‌دهد. عبارت NDD، مخفف No Dealing Desk است؛ یعنی میز معامله در آن نقشی ندارد و معامله به‌صورت مستقیم بین معامله‌گر و بازار انجام می‌شود. بروکرهای NDD نیز از زیرمجموعه‌های STP هستند و معاملات خود را به‌صورت مستقیم انجام می‌دهند.

هنگام استفاده از بروکر NDD، معامله‌گر به‌جای تعامل با بروکر، به‌صورت مستقیم با چندین تأمین‌کننده نقدینگی ارتباط دارد. این ارتباط باعث می‌شود تا خود معامله‌گر به‌جای بروکر به دنبال بهترین قیمت Bid و Ask بگردد. می‌توان در این روش معامله از شبکه ارتباطات الکترونیکی (همان ECN) نیز برای ارتباط بین معامله‌گر و تأمین‌کننده نقدینگی استفاده کرد.

بروکرها چگونه درآمد کسب می‌کنند؟

حالا که بیشتر با بروکرها آشنا شدیم، شاید برای‌تان سوال باشد که روش درآمد بروکر چیست؟ مسلماً بروکرها رایگان کار نمی‌کنند و فعالیت به عنوان یک بروکر برای‌شان سودمند است. یک بروکر فارکس از روش‌های اسپرد (Spread)، کمیسیون (Commission) و سواپ (Swap) درآمد کسب می‌کند.

بروکرها از ضرر مشتریان خود سود کسب نمی‌کنند؛ بلکه درآمد آن‌ها با سه روشی که در ادامه بررسی می‌کنیم به‌دست می‌آید. این موارد رایج‌ترین هزینه‌های مرتبط با معاملات هستند و ساختار درآمدی بروکر می‌تواند بسته به مدل کسب‌وکار آن متفاوت باشد.

اسپرد

به اختلاف بین قیمت Bid و Ask، اسپرد (Spread) می‌گویند. اشاره‌ای به زبان ساده به دو مفهوم Bid و Ask داشتیم، اما باید دقیق‌تر این دو را بشناسیم. Bid، قیمتی است که بروکر حاضر است برای خرید جفت‌ارز  بپردازد. Ask، قیمتی است که بروکر در آن حاضر است تا جفت‌ارزی که در اختیار دارد را بفروشد. حالا تصور کنید برای جفت‌ارز EUR/USD، دو قیمت Bid و Ask به‌صورت زیر هستند:

  • Bid: 1.1000
  • Ask: 1.1002

به تفاوت این دو قیمت که برابر با 0.0002 پیپ است، اسپرد می‌گویند. پس حالا می‌دانیم اسپرد در بروکر چیست. هرچقدر مقدار اسپرد بیشتر باشد، معامله برای معامله‌گر گران‌تر خواهد بود و بروکر سود بیشتری دریافت می‌کند؛ اما کسب سود از اسپرد به معنای کلاهبردار بودن بروکرها نیست.

علاوه‌بر اختلاف قیمت که از طرف تأمین‌کننده نقدینگی و بروکر تعیین می‌شود، مواد دیگری نیز روی اسپرد نقش دارند. شرایط ژئوپلیتیک، ساعت معامله و شرایط و روند کلی بازار روی اسپردها اثر می‌گذارند و می‌توانند آن‌ها را افزایش یا کاهش دهند. برخی از افراد بدون توجه به دیگر شرایط، بروکرها را صرفاً براساس میزان اسپرد بررسی می‌کنند. این کار اشتباه است و نمی‌توان فقط به‌علت کم بودن اسپرد در یک بروکر، سراغ آن رفت. برای انتخاب بروکر باید شرایط و معیارهای دیگری را نیز درنظر بگیریم که به آن‌ها می‌پردازیم.

کمیسیون

کمیسیون (Commission) به معنای هزینه‌ای است که بروکر برای اجرای سفارش‌ها دریافت می‌کند. کمیسیون معمولاً یک مبلغ ثابت یا درصدی از هر معامله است و توسط خود بروکرها تعیین می‌شود. در نتیجه، مبلغ کمیسیون در هر بروکر متفاوت است. در برخی از بروکرها نیز ممکن است هزینه کمیسیون دریافت نشود؛ به‌جای آن، مبلغ اسپرد بالاتر است تا عدم دریافت هزینه کمیسیون را پوشش دهد.

اگر به اینکه بروکر چیست علاقه دارید، احتمالاً سراغ یک بروکر رفته‌اید و با واژه‌های لات (Lot) و پیپ (Pip) مواجه شده‌اید. این دو واحد در تعیین کمیسیون نقش مهمی دارند. لات به معنای 100,000 واحد از دارایی موردنظر است و به‌عنوان واحد اصلی در بازار فارکس استفاده می‌شود. پیپ (Pip)، مخفف Percentage in Points به معنای «درصد برحسب واحد» است و در عمل نیز به‌عنوان یک صدم یک درصد درنظر گرفته می‌شود. پیپ کوچک‌ترین واحد حجم در فارکس است. برای محاسبه کمیسیون، بروکرها درصدی برحسب لات (Commission Per Lot) یا پیپ اعلام می‌کنند.

سواپ

سواپ با نام بهره شبانه نیز شناخته شده و مبلغی است که برای باز نگه داشتن یک معامله در طول شب دریافت می‌شود. هر جفت‌ارز، نرخ بهره متفاوتی دارد؛ در نتیجه، ممکن است سواپ مثبت یا منفی داشته باشید. وقتی سواپ مثبت است، مبلغی را دریافت و وقتی منفی است، باید مبلغی را بپردازید.

در معامله یک جفت‌ارز، در واقع شما همزمان یک ارز را قرض می‌گیرید و یک ارز دیگر را می‌خرید. اگر نرخ بهره ارزی که می‌خرید از ارزی که قرض می‌گیرید بیشتر باشد، سواپ مثبت است و مبلغی را به عنوان سواپ دریافت می‌کنید. وقتی نرخ بهره ارزی که می‌خرید کمتر از ارزی که قرض می‌گیرید باشد نیز سواپ منفی است و باید سواپ پرداخت کنید. سواپ همیشه منفی نیست و ممکن است مثبت نیز باشد.

فهمیدیم که سواپ در بروکر چیست، اما سواپ منفی به چه کسی پرداخت و سواپ مثبت از چه کسی گرفته می‌شود؟ پاسخ این سوال به بروکری که از آن استفاده می‌کنید بستگی دارد. به‌صورت کلی، طرف مقابل در سواپ و پرداخت آن، کسی است که با آن معامله می‌کنید.

اگر بروکر خودش مارکت میکر باشد، پس برای پرداخت سواپ یا دریافت آن با خود بروکر سروکار دارید. اما اگر از بروکر STP استفاده می‌کنید، بروکر صرفاً نقش واسطه را دارد و پرداخت سواپ با تأمین‌کننده نقدینگی انجام می‌شود (در این فرآیند، بروکر ممکن است مبلغ کوچکی به عنوان سود سواپ دریافت کند).

یک بروکر از چه روش‌هایی درآمد کسب می‌کند؟

قبل از ادامه مطلب‌مان، بیایید به جدول زیر نگاه کنیم. در جدول، برای درک بهتر اینکه بروکر چیست، مفاهیم و توضیح ساده آن‌ها را قرار داده‌ایم.

مفهوم توضیح ساده
بروکر (Broker) واسطه / ارائه‌دهنده خدمات معاملاتی
اسپرد (Spread) اختلاف بین Bid و Ask و از منابع درآمد بروکر
کمیسیون (Commission) کارمزد اجرای معاملات و از منابع درآمد بروکر
سواپ (Swap) هزینه / اعتبار تأمین مالی شبانه و باز نگه داشتن معامله در طول شب و از منابع درآمد بروکر
اهرم یا لوریج (Leverage) اهرم معاملاتی برای افزایش قدرت خرید
مارجین (Margin) وجه تضمین

انواع حساب معاملاتی در بروکرها

برای درک بهتر بروکر فارکس، باید حساب‌های بروکرها را نیز بشناسیم. هر بروکر، بسته به سیاست داخلی خود، می‌تواند حساب‌های مختلفی را در اختیار مشتریان خود قرار دهد. حساب‌های مختلف، هرکدام شرایط مختلفی مانند حداقل واریزی، پلتفرم معاملاتی و کمیسیون و اسپرد دارند. این موارد توسط بروکر تعیین می‌شوند و در هر بروکر متفاوت هستند. برخی از این حساب‌ها را می‌بینیم (شرایط و جزئیات هر حساب در هر بروکر متفاوت است):

  • حساب استاندارد (Standard)
  • حساب ECN
  • حساب RAW
  • حساب Cent که در آن از واحد سنت به‌جای دلار استفاده می‌شود
  • حساب Demo که در آن با واحدی غیرواقعی و فاقد ارزش برای یادگیری بیشتر معامله می‌شود

هیچ حسابی، بهترین حساب نیست. انتخاب حساب، کاملاً به شما، نیاز شما و استراتژی معاملاتی‌تان بستگی دارد.

بروکر چه پلتفرم‌هایی ارائه می‌دهد؟

استفاده از پلتفرم معاملاتی برای فعالیت در بروکر فارکس ضروری است. پلتفرم‌های معاملاتی، برنامه‌هایی هستند که به ما امکان معامله در بازار را می‌دهند و به حساب ما در بروکر متصل می‌شوند. احتمالاً نام برخی از این پلتفرم‌ها را شنیده‌اید:

  • MetaTrader 4
  • MetaTrader 5
  • cTrader
  • TradingView

برخی افراد فکر می‌کنند متاتریدر و پلتفرم معاملاتی، خود بروکر است. این پلتفرم‌ها، فقط برای دسترسی به بازار و استفاده از ابزارهای مختلف فعالیت دارند و خود بازار نیستند.

پشتیبانی از هرکدام از این پلتفرم‌ها، به خود بروکر بستگی دارد. بروکرها همچنین می‌توانند از چندین پلتفرم متفاوت در حساب‌های مختلف پشتیبانی کنند؛ برای مثال، یک بروکر می‌تواند در حساب استاندارد خود از متاتریدر 4 و 5 و در حساب سنت خود از cTrader پشتیبانی کند. در انتخاب بروکر و حساب معاملاتی، بهتر است به پلتفرم معاملاتی نیز توجه کنید. اگر با مفهوم بروکر آشنا شدید، در مرحله بعد می‌توانید انواع بروکرها، نحوه انتخاب بروکر مناسب و معیارهای بررسی اعتبار آن‌ها را بررسی کنید.

رگولاتوری بروکر چیست و چرا اهمیت دارد؟

رگولاتوری (Regulatoryبه چهارچوب قوانینی گفته می‌شود که طبق آن، بر فعالیت قانونی بروکر نظارت می‌شود. نهادهای ناظر (Regulators)، این چهارچوب قوانین را اجرا و بر رعایت صحیح آن توسط بروکر نظارت می‌کنند. به نهادهایی مانند  FCA،  CFTC و NFA که بر فعالیت‌های بروکر نظارت می‌کنند، Regulator یا نهاد ناظر می‌گویند.

نهادهای رگولاتور، از لحاظ قانونی روی فعالیت بروکر نظارت دارند و در صورت بروز مشکل در بروکر نیز شکایات مشتریان را دریافت می‌کنند. خود این نهادها بسته به جایی که ثبت شده‌اند، از قوانین آن کشور نیز پیروی می‌کنند؛ برای مثال FCA یک نهاد ناظر مالی در بریتانیا، CFTC و NFA نهادهای نظارتی در آمریکا و ESMA، یک نهاد ناظر برای اتحادیه اروپا (برای بازارهای مالی) هستند.

به زبان دقیق‌تر، نهادهای رگولاتور بر عملکرد بروکر، شفافیت، منصفانه بودن و امنیت بروکر نظارت می‌کنند. وقتی یک بروکر فارکس توسط یک نهاد رگولاتور تأیید می‌شود، می‌گوییم بروکر رگوله شده است. رگوله شدن برای بروکر به این معناست که در حوزه قضایی (Jurisdiction) رگولاتور قرار می‌گیرد و باید از قوانین آن نیز پیروی کند. از آن‌جایی که بازار فارکس غیرمتمرکز است و نهاد مرکزی برای مدیریت ندارد، نهادهای رگولاتور برای حفظ امنیت و رعایت عدالت در بستر این بازار فعالیت می‌کنند.

برای بروکرها، ادعای رگوله بودن و تأیید توسط نهاد رگولاتور کافی نیست. برخی بروکرها حتی شماره مجوز نیز ارائه می‌دهند؛ اما پس از بررسی، می‌بینیم که مجوز این بروکرها مدت‌هاست که تمدید نشده یا اصلاً مجوزی در کار نیست. پس باید برای بررسی رگولاتوری بروکر باید چه کرد؟

چگونه مجوز بروکر را بررسی کنیم؟

برای اینکه بدانیم پشتوانه حقوقی بروکر چیست و از کدام رگولاتور استفاده می‌کند، باید بدانیم چطور می‌توان مجوز رگولاتور یک بروکر را بررسی کرد. برای این کار، می‌توانید سراغ سایت رسمی هر رگولاتور بروید و از بخش جست‌وجوی این سایت برای پیدا کردن بروکر موردنظر استفاده کنید. برای مثال، ما بروکر Exness را درنظر گرفتیم (توجه کنید که این یک تبلیغ برای بروکر نیست و صرفاً برای آموزش و نشان‌دادن نحوه تأیید مجوز رگولاتور است).

بخش Firm Checker در وب‌سایت FCA

این بروکر، ادعا می‌کند که با شماره 730729 از نهاد رگولاتور FCA مجوز رسمی دارد. برای بررسی، باید سراغ سایت FCA و بخش Firm Checker برویم. در اینجا، می‌توانیم نام Exness را جست‌وجو کنیم. سپس در لیستی که به ما نشان داده می‌شود، Exness با شماره مجوز 730729 را انتخاب می‌کنیم.

جست‌وجوی نام Exness در سایت FCA

در صفحه بعد، نهاد رگولاتور از ما می‌خواهد که خدماتی که از بروکر می‌خواهیم را انتخاب کنیم و ذکر شده که برخی از خدمات که در لیست نیستند، توسط این نهاد رگوله نمی‌شوند. ما برای ادامه کار گزینه اول را انتخاب می‌کنیم.

انتخاب خدماتی که از شرکت انتظار داریم

در صفحه آخر، می‌بینیم که رگوله توسط نهاد رگولاتور تأیید شده است. آدرس و لینکی به صفحه اطلاعات کامل بروکر را نیز در این صفحه می‌توانیم ببینیم (ارور No Permission به دلیل انتخاب ما در صفحه قبل است و به معنای فعال نبودن رگوله نیست).

تأیید مجوز فعال از FCA

برای دیگر نهادهای رگولاتور و بروکرها نیز می‌توانید به همین روش پیش بروید:

  1. ادعای بروکر برای داشتن رگوله را بررسی کنید. در صورت ارائه مجوز و شماره، آن را یادداشت کنید.
  2. وارد سایت نهاد رگولاتور شوید.
  3. در بخش جستوجو، نام بروکر یا شماره مجوز را جست‌وجو کنید.
  4. در صورت وجود بروکر در سایت، وارد صفحه شوید.
  5. تمامی اطلاعات از جمله اطلاعات و مشخصات بروکر، تأییدیه نهاد رگولاتور و آخرین دفعه تمدید را بررسی کنید.

اینکه بروکر فارکس فقط یک لوگو یا یک شماره برای رگولاتور خود ارائه کند کافی نیست؛ برای اعتماد کامل، باید سراغ بررسی دقیق رگوله بروکر بروید.

آیا بروکر رگوله به معنی بدون ریسک است؟

خیر. داشتن رگوله و نظارت نهاد رگولاتور، تضمین نمی‌کند که دارایی ما کاملاً در بروکر فارکس امان باشد. نهاد رگولاتور فقط از لحاظ قانونی بر بروکر نظارت دارد و نمی‌تواند سود یا از دست نرفتن سرمایه شما به‌علت معامله را تضمین کند. گاهی نیز خود کاربران از لحاظ حقوقی مشکل ایجاد می‌کنند و از رگولاتور انتظار تضمین دارایی را دارند؛ برای مثال، فردی که اطلاعات کامل حساب خود مانند رمز آن را در اختیار افراد دیگر قرار می‌دهد، نمی‌تواند از رگولاتور انتظار تضمین دارایی را داشته باشد.

زمینه کاری رگولاتور فقط موارد قانونی است. برای مثال، اگر بروکر فارکس در ارائه خدمات تخلف کند، قیمت اسپرد یا کمیسیون غیرمنطقی داشته باشد یا اقدام به برداشت خودسرانه یا قفل دارایی کاربران کند، رگولاتور می‌تواند وارد عمل شود. اما در شرایطی مانند از دست دادن مارجین به علت معاملات اهرمی ناموفق، خود معامله‌گر مقصر است و رگولاتور نمی‌تواند کمکی بکند.

معیارهای بررسی یک بروکر

برای اینکه کاملاً بدانیم بروکر چیست، باید معیارهای بررسی و انتخاب یک بروکر فارکس را بدانیم. انتخاب بروکر، در نهایت به انتخاب شما و بسته به نیاز و علاقه شما انجام می‌شود. معیارهایی که ارائه می‌کنیم، صرفاً برای مقایسه بروکرها و بررسی یک بروکر قبل از انتخاب هستند. برخی از این معیارها را مشاهده می‌کنید:

  • رگولاتوری: یک بروکر فارکس مناسب، باید رگوله مناسبی نیز داشته باشد. نحوه بررسی رگولاتور را بالاتر توضیح داده‌ایم.
  • سابقه فعالیت: ارائه سابقه فعالیت به‌صورت شفاف، هم به اعتماد کاربران کمک می‌کند و هم نشان می‌دهد که بروکر چه سابقه‌ای دارد.
  • هزینه‌ها: قبل از انتخاب بروکر، حتماً باید هزینه‌های کمیسیون، اسپرد و سواپ را بررسی کنید.
  • اجرای سفارش: هزینه اجرای سفارش، سرعت و پلتفرم معاملاتی بروکر نقش مهمی در انتخاب آن دارد.
  • پشتیبانی: داشتن پشتیبانی مناسب (تلفنی، چت آنلاین، تیکت، ایمیل) از نکات مهم در انتخاب بروکر محسوب می‌شود.
  • ابزارها: بروکرهای مناسب، ابزارهای معاملاتی مختلفی مانند Stop Loss، Take Profit و اهرم را در اختیار کاربران قرار می‌دهند.
  • شرایط حساب: اشاره کردیم که شرایط حساب برای هر بروکر متفاوت است. قبل از انتخاب بروکر، حساب‌های بروکر و شرایط آن از جمله حداقل واریزی، پلتفرم معاملاتی و کمیسیون و اسپرد را بررسی کنید.

برخی از افراد و به‌خصوص تریدرهای مبتدی، یک بروکر فارکس را قبل از معیارهای بالا، براساس بونوس و جوایز اولیه انتخاب می‌کنند. این کار نادرست است؛ چرا که توجه نکردن به شرایط بروکر و معیارهای انتخاب، ممکن است سرمایه ما را وارد بروکری کند که شرایط منصفانه یا خدمات مناسبی ندارد. پس در انتخاب بروکر، ابتدا کامل آن را با معیارهای بالا و نیاز خود مقایسه و سپس سراغ بررسی جوایز و بونوس‌ها بروید.چک‌لیست بررسی بروکر

امنیت و نگهداری وجوه مشتریان

پس از بررسی بروکر از چندین جنبه مختلف، این سوال برای بسیاری از کاربران پیش می‌آید که روش نگهداری سرمایه در بروکر چیست؟ بروکرها چطور امنیت وجوه مشتریان را تضمین می‌کنند؟ برای پاسخ این سوال، باید نگاهی عمیق‌تر به لایه‌های امنیتی بروکرها داشته باشیم. بروکرهای فارکس، از چندین روش برای تأمین امنیت حساب مشتریان خود استفاده می‌کنند (این بخش از مطلب، شما را به سرمایه‌گذاری در بروکرها تشویق نمی‌کند و صرفاً جهت آموزش بیشتر در اختیار شما قرار می‌گیرد).

امنیت بروکر معمولاً شامل سه لایه است:

  1. اعتبار و وضعیت قانونی شرکت
  2. نحوه نگهداری و حفاظت از وجوه مشتری
  3. امنیت حساب و زیرساخت دیجیتال

اشاره کردیم که بروکرهایی که از یک رگوله استفاده می‌کنند، از قوانین رگولاتور نیز پیروی می‌کنند. رگولاتور در تأمین امنیت بروکرها نیز نقش دارد. برای مثال، طبق قوانین رگولاتور ESMA، بروکر موظف است دارایی‌های خود را از دارایی‌های کاربران تفکیک و آن را به صورت جدا در حسابی دیگر نگهداری کند(ESMA، MiFID II). این کار برای جلوگیری از بی‌نظمی و ارائه توان امنیتی بیشتر برای حساب کاربران انجام می‌شود.

یک بروکر فارکس ممکن است از بانک‌های درجه 1 و بزرگ استفاده کند و دارایی کاربران را در این بانک‌ها نگهداری کند. برای مثال، طبق قوانین CFTC بروکرها نمی‌توانند دارایی مشتریان را نزد خود ذخیره کنند؛ دارایی مشتریان باید نزد یک بانک تأییدشده آمریکایی، کمپانی مورد تأیید رگولاتور، یا یک بانک خارجی که حداقل 1 میلیارد دلار سرمایه نظارتی (مربوط به دیگر رگولاتور‌ها) را در اختیار دارد ذخیره شود (FIA).

به غیر از قوانین مربوط به رگولاتور و محافظت از طرف این نهادها، خود بروکرها نیز باید اقدامات امنیتی لازم را داشته باشند. داشتن زیرساخت مناسب جهت مقابله دربرابر حملات هکری، امنیت در پرداخت (مانند استفاده از بانک‌های تأیید شده و مورد اعتماد) و تأیید چندعاملی برای حساب کاربران از جمله این اقدامات هستند.

هزینه‌های معاملاتی

در بخش درآمد بروکر فارکس کامل به سه مورد اسپرد، کمیسیون و سواپ پرداختیم. اگر به‌عنوان معامله‌گر می‌خواهیم در بازار فعالیت کنیم، باید این سه هزینه را برای معاملات خود محاسبه کنیم. هزینه معاملاتی فقط به قیمت ورود و خروج محدود نمی‌شود و می‌تواند شامل  Spread،  Commission و در صورت نگهداری موقعیت به‌صورت شبانه، Swap باشد.

برخی بروکرها ممکن است ادعا کنند که کمیسیون یا اسپرد بسیار کمی دارند یا حتی بدون یکی از این دو فعالیت می‌کند؛ اما هزینه معاملاتی کماکان یکسان است. برای مثال، بروکر می‌تواند هزینه کمیسیون را صفر اعلام کند، اما در عوض، هزینه اسپرد بالاتری بگیرد تا این کمبود هزینه جبران شود.

در نتیجه، براساس اسپرد یا کمیسیون تبلیغاتی سراغ انتخاب بروکر نروید و ابتدا کامل یک بروکر را با معیارهای مختلف بررسی کنید. در معیار هزینه‌های معاملات، به‌دنبال اطلاعات کامل درباره کمیسیون و اسپرد بروکر بگردید تا بتوانید با دقت کامل هزینه‌های هر بروکر را محاسبه کنید.

واریز و برداشت

در بخش واریز و برداشت بروکر فارکس، نمی‌توان ادعای ثابتی برای همه بروکرها داشت. بروکرها بسته به نوع فعالیت خود، حسابی که ارائه می‌دهند، هزینه معاملاتی که دریافت می‌کنند و رگوله‌ای که استفاده می‌کنند، واریز و برداشت متفاوتی دارند. برای بررسی واریز و برداشت، چند معیار را باید درنظر بگیریم:

  • روش: روش بروکر در واریز و برداشت باید برای ما مهم باشد؛ آیا بروکر از بانک استفاده می‌کند؟ آیا از روش‌هایی مانند مسترکارت پشتیبانی می‌کند؟ آیا طبق قوانین کشورم، می‌توانم از روش پرداخت بروکر استفاده کنم؟. در بررسی واریز و برداشت بروکر فارکس، بهتر است این سوال‌ها را از خود بپرسید.
  • زمان: زمان اجرای معاملات و سرعت آن برای برخی معامله‌گران، به‌خصوص معامله‌گران کوتاه‌مدت و اسکالپرها بسیار مهم است.
  • محدودیت‌ها: ممکن است بروکر از روش پرداختی استفاده کند که در کشور شما قابل دسترسی نباشد. محدودیت‌ها صرفاً شامل مشکل حقوقی نیستند؛ برای مثال، ممکن است بروکر از یک روش استفاده کند که شما درباره آن ندانید یا حساب لازم برای آن را نداشته باشید.
  • کارمزد: اشاره کردیم که در بخش هزینه‌ها، باید اسپرد، کمیسون و سواپ را محاسبه کنید.

تفاوت بروکر با صرافی چیست؟

بسیاری از افراد، تصور می‌کنند که بروکر فارکس و صرافی ارز دیجیتال یکسان هستند و تفاوت چندانی ندارند. بروکرهای فارکس، در بازاری کاملاً جدا از صرافی‌های ارز دیجیتال فعالیت دارند. صرافی‌های ارز دیجیتال در بازار کریپتو و بروکرهای فارکس در بازار فارکس فعالیت می‌کنند. هردو بازار ماهیتی غیرمتمرکز و پیچیده دارند، اما این موضوع باعث یکسان بودن بروکر و صرافی نمی‌شود.

بروکر و صرافی ممکن است از نظر ظاهری شبیه به هم باشند، اما نقش و ساختار معاملاتی متفاوتی دارند. بروکر معمولاً امکان معامله ابزارهای مالی مانند جفت‌ارزها و  CFDها را فراهم می‌کند، در حالی که صرافی می‌تواند بستری برای خریدوفروش یا تبدیل مستقیم دارایی‌هایی مانند ارزهای دیجیتال در بازار اسپات باشد.

بیایید معامله CFD بیت کوین در فارکس و خرید BTC در صرافی و بازار اسپات را با هم مقایسه کنیم. قبل از مقایسه، بهتر است بدانیم که FCA بر پرریسک بودن معاملات CFD و مناسب نبودن آن برای همه کاربران تأکید دارد و ما نیز در اینجا این معاملات را توصیه نمی‌کنیم.

CFD، یک نوع قرارداد مشتقه معاملاتی است و با استفاده از آن می‌توان از تغییرات قیمت یک دارایی یا جفت‌ارز سود یا ضرر کرد. در معامله CFD بیت کوین، شما خود بیت کوین را در اختیار ندارید؛ بلکه روی تغییرات قیمت آن در آینده معامله می‌کنید. در مقابل، با خرید BTC در بازار اسپات در یک صرافی، شما مالکیت بیت کوین را دارید و می‌توانید آن را به یک کیف پول شخصی یا افراد دیگر منتقل کنید.

همچنین در خرید CFD بیت کوین، نیازی به کیف پول دیجیتال ندارید؛ اما برای خرید بیت کوین از صرافی ارز دیجیتال، باید یک کیف پول ارز دیجیتال در بستر خود صرافی (در صورت ارائه) یا خارج از صرافی داشته باشید. در خرید CFD بیت کوین از بروکر فارکس، باید هزینه اسپرد، کمیسیون و سواپ را بپردازید. در مقابل، خرید بیت کوین از صرافی شامل هزینه کارمزد خود تراکنش و هزینه‌های مربوط به شبکه بلاکچین است.بروکر فارکس و صرافی ارز دیجیتال

تفاوت بروکر فارکس با کارگزاری بورس چیست؟

بسیاری از افراد کارگزاری بورس و بروکر فارکس را نیز با هم اشتباه می‌گیرند. اول از همه، باید بدانیم که کارگزاری بورس در بستر بورس ایران فعالیت دارد، اما بروکر، در بستر بازار فارکس فعالیت می‌کند. پس مانند مقایسه صرافی با بروکر، این دو نیز در دو بازار متفاوت فعالیت دارند. بورس ایران، یک بازار متمرکز است که توسط سازمان بورس و اوراق بهادار نظارت و مدیریت می‌شود؛ در نتیجه، کارگزاری‌های آن نیز زیر نظر سازمان بورس فعالیت دارند. در مقابل، فارکس یک بازار غیرمتمرکز است و نهاد ناظری در آن وجود ندارد. بروکرهای فارکس، زیر نظر نهادهای رگولاتور فعالیت می‌کنند. جدول زیر، مقایسه‌ای کلی بین بروکر فارکس، صرافی ارز دیجیتال و کارگزاری بورس را برای درک بهتر ارائه می‌دهد:

ویژگی بروکر فارکس صرافی ارز دیجیتال کارگزاری بورس
بازار فارکس کریپتو یا همان ارز دیجیتال بورس ایران
دارایی اصلی جفت‌ارزهایی مانند EUR/USD توکن‌های ارز دیجیتال مانند BTC، ETH و.. سهام شرکت‌های بورسی
طرف شما در معامله خود بروکر در بروکرهای مارکت میکر

تأمین‌کنندگان نقدینگی در بروکرهای STP

خریداران خرده‌فروش دیگر یا نهادهای مالی (صرافی فقط رابط بین شما و طرف دیگر است) شرکت‌های بورسی
نوع رگوله و نظارت رگوله‌های معتبر و بزرگ مانند FCA و CTFC هنوز سیستم نظارتی مناسبی ندارد و درحال توسعه است سازمان بورس و اوراق بهادار ایران
هزینه‌های معاملاتی اسپرد، کمیسیون و سواپ بسته به شبکه بلاکچین و صرافی متفاوت است کارمزد (توسط سازمان بورس تعیین می‌شود)

ریسک‌های کار با بروکر چیست؟

اول از همه، بیایید به مسئله بروکرهای آفشور (Offshore) نگاهی داشته باشیم. برخی بروکرها به دلایلی مانند عدم داشتن حد نصاب‌های لازم برای گرفتن یک رگوله مناسب یا ارائه خدمات به عده خاصی از کاربران (مانند کشورهای تحریم‌شده)، سراغ رگوله‌های آفشور می‌روند. این رگوله‌ها، سطح نظارت و امنیت پایین‌تری از رگوله‌های درجه یک دارند و معمولاً در جزایر و کشورهای ساحلی ثبت می‌شوند. دلیل این موضوع، قوانین مالی این کشورهاست که چندان به اندازه کشورهایی مانند بریتانیا یا آمریکا سخت‌گیرانه نیستند.

این بروکرها لزوماً ناامن نیستند؛ اما سطح نظارت پایین‌تری نسبت به بروکرهایی دارند که از رگوله درجه یک استفاده می‌کنند. نهادهای رگوله آفشور، به اندازه رگولاتور‌های درجه یک سخت‌گیری و نظارت ندارند و به‌همین دلیل، ریسک مواردی مانند کلاهبرداری در این بروکرها بالاتر است.

استفاده از لوریج‌های بالا در بروکر نیز از ریسک‌های مهم است. برای جلوگیری از پیچیده شدن مطلب، از توضیح کامل لوریج خودداری می‌کنیم؛ ولی باید بدانید که لوریج‌های بالا می‌توانند در صورت معاملات ناموفق شما، باعث مارجین کال (Margin Call) و استاپ اوت (Stop Out) شوند که مطلوب نیستند. بالاتر نیز به ریسک معاملات CFD اشاره داشتیم.

استفاده از بروکرهای نامعتبر، از دیگر ریسک‌های اصلی بروکرهاست. برخی از بروکرها بدون داشتن مجوز و با وعده‌های غیرواقعی مانند کمیسیون و اسپرد صفر و سودهای چندین برابری، کاربران را جذب خود می‌کنند. اما چطور باید چنین بروکرهای نامعتبری را شناسایی کنیم؟

نشانه‌های هشداردهنده یک بروکر چیست؟

فرمول یکسانی برای شناخت بروکرهای نامعتبر وجود ندارد؛ اما می‌توان نشانه‌هایی را در بروکرهای نامعتبر دید. اولین مورد، وعده‌های سود چندین برابری و فشار به کاربران برای واریز و شروع معامله است. بروکرهای نامعتبر، معمولاً هویت و تیم توسعه‌دهنده نامشخصی دارند و درباره خود اطلاعات شفافی در اختیار مشتریان نمی‌گذارند.

دو بروکر را درنظر بگیرید. بروکر اول، یک بروکر با اطلاعات حقوقی شفاف و مشخص است و مجوز رگولاتور رسمی دارد. بروکر دوم، یک وب‌سایت ناشناس است که اطلاعاتی درباره وضعیت حقوقی خود یا تیم توسعه‌دهنده‌اش ارائه نمی‌دهد. مشخص است که بروکر دوم، بروکر مطمئنی نیست و بهتر است سراغ بروکر اول برویم.

مجوز جعلی از دیگر نشانه‌های هشداردهنده یک بروکر است. بروکر ممکن است فقط یک عکس یا یک شماره مجوز جعلی از یک رگولاتور به اشتراک بگذارد. در این مرحله، باید با استفاده از آموزشی که بالاتر به آن پرداختیم، مجوز رگوله بروکر را بررسی کنید. در نهایت، بروکرهای نامعتبر معمولاً شرایط برداشت مبهم و نامشخصی دارند؛ یعنی مستقیماً به ما نمی‌گویند که برای برداشت، باید چه شرایطی داشته باشیم.نشانه‌های هشدار یک بروکر نامعتبر که باید آن‌ها را جدی بگیرید

آیا بروکر برای همه معامله‌گران مناسب است؟

چندین بار اشاره کردیم که هدف از این مقاله، جذب شما به سرمایه‌گذاری و معامله در فارکس نیست. این مقاله جنبه آموزشی دارد و انتخاب اینکه در بازار معامله کنید یا خیر، کاملاً به خود شما بستگی دارد. باید بدانید که بازار فارکس ریسک‌ها، پیچیدگی‌ها و دانش خاص خود را دارد و بدون داشتن آموزش و سطح دانش مناسب، نمی‌توان به‌صورت سودده در آن فعالیت کرد.

اگر به فعالیت در بازار علاقه دارید، می‌توانید سراغ یک بروکر فارکس بروید و در آن معاملات خود را شروع کنید. تقریباً تمامی جنبه‌های یک بروکر فارکس را در این مقاله با هم بررسی کردیم؛ پس حالا می‌دانید بروکر چیست، چطور کار می‌کند، از چه راه‌هایی درآمد دارد و چطور می‌توان یک بروکر را بررسی کرد. با دانستن این اطلاعات، می‌توانید بسته به علاقه و نیاز خود، سراغ معامله در بازار و بروکرها بروید.

جمع‌بندی: بروکر چیست؟

در این مقاله، به بررسی اینکه «بروکر چیست» پرداختیم و جنبه‌های مختلف یک بروکر مانند نحوه عملکرد، نحوه کسب درآمد، انواع آن و رگولاتور بروکر را بررسی کردیم. بروکر، یک شرکت در زمینه خدمات مالی است که زیرساخت و شرایط لازم را برای معامله در بازار فارکس، در اختیار کاربران قرار می‌دهد. بروکر درست مانند یک پل بین معامله‌گر و بازار عمل می‌کند و به او این امکان را می‌دهد تا در بازار فارکس معامله کند.

اعتبار بروکرها با استفاده از رگولاتور بررسی می‌شود. برای بررسی رگولاتور هر بروکر، باید به وب‌سایت رگولاتور مراجعه و نام بروکر را در آن جست‌وجو کنید. در نهایت، بروکرها ممکن است ریسک‌های مختلفی داشته باشند؛ به همین دلیل، بهتر است قبل از شروع کار با بروکر، از آموزش فارکس شروع کنید.

مقالات مرتبط با بروکر

این مقاله برای بررسی کلی و پایه‌ای بروکر نوشته شده‌است. برای آشنایی کامل‌تر با بازار فارکس و مفاهیمی که در این مقاله به آن‌ها اشاره داشتیم، می‌توانید مقالات زیر را مطالعه کنید:

  • انواع بروکر فارکس
  • بهترین بروکر فارکس
  • بروکر ECN چیست؟
  • بروکر STP چیست؟
  • بروکر مارکت میکر چیست؟
  • رگولاتوری بروکر چیست؟
  • اسپرد چیست؟
  • کمیسیون بروکر چیست؟
  • انواع حساب فارکس
  • متاتریدر چیست؟
  • آموزش فارکس

سوالات متداول

بروکر چیست؟

بروکر (Broker) یک شرکت خدمات مالی است که به عنوان واسطه میان معامله‌گران و بازار فارکس عمل می‌کند.

بروکر فارکس چه کاری انجام می‌دهد؟

ارائه قیمت‌های خرید و فروش، دریافت و اجرای سفارش‌ها، مدیریت حساب و ارائه گزارش معاملات.

بروکرها چگونه درآمد کسب می‌کنند؟

دریافت هزینه اسپرد، کمیسیون و سواپ.

آیا برای معامله در فارکس به بروکر نیاز داریم؟

برای معامله‌گران خرد، بروکر معمولاً ساده‌ترین و رایج‌ترین مسیر دسترسی به بازار فارکس و زیرساخت اجرای معاملات است. دسترسی مستقیم به بازارهای نهادی نیز ساختار و الزامات متفاوتی دارد که همه افراد آن را ندارند.

تفاوت بروکر و صرافی چیست؟

بروکر در بازار فارکس و صرافی در بازار ارز دیجیتال فعالیت دارد.

تفاوت بروکر و کارگزاری بورس چیست؟

کارگزاری بورس در بازار بورس ایران و بروکر در بازار فارکس فعالیت دارد.

رگولاتوری بروکر چیست؟

رگولاتور‌ها (نهادهای نظارتی دولتی یا مستقل) سازمان‌هایی هستند که بر عملکرد بروکرها نظارت می‌کنند تا قوانین مالی رعایت شود، از تقلب جلوگیری گردد و سرمایه مشتریان در امان بماند.

آیا بروکر رگوله‌شده کاملاً امن است؟

هیچ بروکری کاملاً بدون ریسک نیست. نظارت یک نهاد معتبر می‌تواند الزامات و سازوکارهای مشخصی برای حمایت از مشتریان ایجاد کند، اما میزان این حمایت، از جمله تفکیک وجوه مشتریان یا وجود طرح جبران خسارت، به حوزه قضایی و شرایط مجوز بروکر بستگی دارد.

اسپرد و کمیسیون بروکر چیست؟

اسپرد به معنای اختلاف قیمت خرید (Ask) و فروش (Bid) است. کمیسیون، مبلغی است که بروکر برای اجرای معاملات دریافت می‌کند.

آیا بروکر می‌تواند پول مشتری را از بین ببرد؟

در برخی حوزه‌های قضایی، بروکرهای تحت نظارت ملزم به نگهداری وجوه مشتریان در حساب‌های تفکیک‌شده هستند تا دارایی مشتریان از سرمایه خود شرکت جدا باشد.

چگونه اعتبار بروکر را بررسی کنیم؟

استعلام رگولاتوری، بررسی سابقه فعالیت و مطالعات نظرات کاربران از راه‌های بررسی اعتبار بروکر هستند.