اتریوم (Ethereum) چیست و چگونه کار می‌کند؟

اتریوم یک پلتفرم بلاکچینی غیرمتمرکز است و ETH ارز بومی این شبکه محسوب می‌شود. از قراردادهای هوشمند گرفته تا استانداردهای مختلف توکن‌ها، بسیاری از بازی‌های بلاکچینی، NFT و dAppها، همه با استفاده از اتریوم و بلاکچین آن ساخته شده‌اند. ویتالیک بوترین، خالق اتریوم درباره این پروژه در وایت پیپر اتریوم در سال 2014 می‌گوید:

“بیت‌ کوین به‌عنوان یک پول دیجیتال عالی است، اما زبان اسکریپت‌نویسی آن برای ساخت برنامه‌های پیشرفته محدود است.”

اما آیا اتریوم توانست ضعف‌های بیت کوین را برطرف کند؟ با ما همراه باشید تا در ادامه، به بررسی اتریوم، رویای بوترین و داستان تبدیل آن از یک ایده، به یک پروژه عظیم بلاکچینی بپردازیم.

اتریوم چیست؟

اتریوم یک بلاکچین (Blockchain) غیرمتمرکز و متن‌باز (Open Source) است. شبکه اتریوم علاوه بر امکان انتقال ارز دیجیتال اتر (ETH)، بستری برای اجرای قراردادهای هوشمند (Smart Contract) و ساخت برنامه‌های غیرمتمرکز (dApps) فراهم می‌کند. به همین دلیل، اتریوم تنها یک ارز دیجیتال نیست، بلکه یک پلتفرم برای توسعه انواع پروژه‌های مبتنی بر بلاکچین محسوب می‌شود.

اتریوم طوری طراحی شده که مقیاس‌پذیری بالایی در اختیار برنامه‌نویسان قرار دهد و در عین حال به سادگی بتوان از آن استفاده کرد. ویژگی‌های تکنولوژی بلاکچین مانند سرعت و امنیت بالا و غیرمتمرکز بودن نیز در اتریوم و برنامه‌های آن قابل مشاهده هستند. اتر، توکن بومی این شبکه برای پرداخت کارمزدها در شبکه اتریوم و استفاده از خدمات آن استفاده می‌شود.

گل سرسبد شبکه اتریوم، تکنولوژی قرارداد هوشمند است. قرارداد هوشمند نوعی قرارداد دیجیتال است که شرایط آن از قبل در قالب کد نوشته شده و پس از برآورده شدن این شرایط، به‌طور خودکار اجرا می‌شود. تصور کنید قرار است پس از پرداخت مبلغ، مالکیت یک دارایی به خریدار منتقل شود. قرارداد هوشمند این فرآیند را به‌صورت خودکار و بدون دخالت شخص ثالث انجام می‌دهد.

تاریخچه اتریوم

اتریوم توسط ویتالیک بوترین (Vitalik Buterin) و تیم کوچکی از برنامه‌نویسان توسعه یافت. اما هدف از ساخت اتریوم چیست؟ بوترین می‌دید که بیت کوین با تکنولوژی بلاکچین کار می‌کند، اما صرفا برای پرداخت استفاده می‌شود و نمی‌تواند از پتانسیل کامل تکنولوژی بلاکچین استفاده کند. پس ایده اولیه اتریوم در سال 2013 به ذهن او رسید. در ادامه، در سال 2014 وایت پیپر اولیه اتریوم منتشر و در سال 2015 نیز اتریوم به صورت عمومی فعالیت خود را آغاز کرد.

در سال 2016، اتفاقی بسیار مهم در تاریخ اتریوم رخ داد. پروژه The DAO، یک سازمان خودگردان و غیرمتمرکز در شبکه اتریوم بود که در این سال مورد حمله هکری قرار گرفت و چندین میلیون دلار از دارایی کاربران طی این حمله به سرقت رفت. توسعه‌دهندگان اتریوم نیز تصمیم گرفتند برای بازگرداندن دارایی‌ها، یک هاردفورک (Hard Fork) را روی شبکه انجام دهند. هاردفورک به زبان ساده به معنای ایجاد یک زنجیره جدید در بلاکچین است که با زنجیره قبلی سازگار نیست. در نتیجه هاردفورک، شبکه اتریوم به دو بخش تقسیم شد:

• Ethereum (ETH): شبکه اصلی که درحال حاضر از آن استفاده می‌شود.
• Ethereum Classic (ETC): شبکه‌ای که تا قبل از هاردفورک فعالیت داشت.

اما مهم‌ترین رویداد اتریوم در سال 2022 بود. این رویداد با نام The Merge شناخته می‌شود و در آن، شبکه اتریوم الگوریتم خود را از اثبات کار (PoW) به اثبات سهام (PoS) تغییر داد. الگوریتم PoW، انرژی زیادی مصرف می‌کرد و به کاربران اجازه ماین کردن را می‌داد که خود نیز مشکلات زیادی در رابطه با مصرف انرژی داشت. در نتیجه تغییر به PoS، مصرف انرژی اتریوم به شدت کاهش یافت (تا 99 درصد) و فرآیند ماینینگ نیز با اعتبارسنجی (Validation) جایگزین شد.

درحال حاضر، اتریوم در بازار کریپتو پس از بیت کوین، دومین ارز از نظر ارزش بازار با بیش از 2.5 میلیون تراکنش در روز است.  طبق آمار سایت CoinMarketCap، اتریوم تا اواسط سال 2026 ارزش بازاری برابر با 219.81 میلیارد دلار و حجم معاملات روزانه 10.81 میلیارد دلار دارد. بالاترین قیمت تاریخی برای توکن اتر در تاریخ 24 آگست 2025 و برابر با 4953.76 دلار و پایین‌ترین قیمت آن نیز برابر با 0.4209 دلار در 22 اکتبر 2015 ثبت شده است.

آمار و وضعیت اتریوم

برای درک بهتر اتریوم، بیایید نگاهی به آمارهای کلی این شبکه داشته باشیم. آمارهای زیر از سایت‌های Ethereum Data Hub، Block Explorers Documentation، Ethereum Staking Launchpad و CoinMarketCap جمع‌آوری شده‌اند.

اتریوم چگونه کار می‌کند؟

اتریوم یک شبکه بلاکچین است. بلاکچین، به معنای زنجیره‌ای از بلاک (Block)هاست. هر بلاک، بسته اطلاعاتی کوچک است که اطلاعات بلاک قبلی خود و اطلاعات جدید فعلی را دارد. این موضوع باعث می‌شود تا بلاکچین غیرقابل تغییر باشد، چون هر بلاک اطلاعات بلاک قبلی خود را دارد و در صورت تغییر، بلاک آلوده و تغییریافته از شبکه خارج می‌شود.

در شبکه اتریوم، از الگوریتم اثبات سهام (Proof-of-Stake، به اختصار PoS) استفاده می‌شود. در این الگوریتم، اعتبارسنج‌ها (Validators) بلاک‌های جدید را به شبکه اضافه و در ازای آن به عنوان پاداش اتر (ETH) دریافت می‌کنند. یک اعتبارسنج ابتدا باید مقداری توکن ETH را در شبکه اتریوم استیک (Stake) کند. این مقدار درحال حاضر 32 اتر است. سپس شبکه یکی از اعتبارسنج‌هایی که 32 اتر استیک کرده‌اند را برای پیشنهاد یک بلاک جدید در شبکه انتخاب می‌کند.

در ادامه، سایر اعتبارسنج‌ها نیز باید اطلاعات بلاک ارائه شده توسط اعتبارسنج اولیه را بررسی و تأیید کنند. اگر تعداد کافی اعتبارسنج‌ها بلاک را تأیید کنند، شبکه به یک اجماع (Consensus) می‌رسد. در نتیجه اجماع، بلاک تأیید شده در شبکه بلاکچین به صورت نهایی ثبت می‌شود و دیگر قابلیت تغییر اطلاعات یا حذف را ندارد. در نهایت نیز اعتبارسنج‌هایی که در این فرآیند مشارکت داشته‌اند، مقداری اتر دریافت می‌کنند.

زمانی که شما مقداری ETH ارسال می‌کنید، تراکنش ابتدا وارد شبکه می‌شود. یکی از اعتبارسنج‌ها بلاک جدید را پیشنهاد می‌دهد و سایر اعتبارسنج‌ها صحت آن را بررسی می‌کنند. پس از رسیدن به اجماع، تراکنش در بلاکچین ثبت شده و دیگر قابل تغییر نخواهد بود.

یکی دیگر از بخش‌های مهم اتریوم، ماشین مجازی اتریوم (Ethereum Virtual Machine، به اختصار EVM) است. این ماشین وظیفه اجرای قراردادهای هوشمند اتریوم را بر عهده دارد. هنگامی که شما با قرارداد هوشمند تعامل دارید، EVM کدهای قرارداد را پردازش، اجرا و به شبکه بلاکچین ارسال می‌کند. پس نقش اصلی EVM، مدیریت و اجرای قراردادهای هوشمند است.

کاربردهای اتریوم

حالا که می‌دانیم اتریوم چیست، به خوبی می‌بینیم که اتریوم یک شبکه گسترده از خدمات و زیرساخت‌هاست. اتریوم حسابی دست توسعه‌دهندگان را باز گذاشته تا با قراردادهای هوشمند، بتوانند رویاهای خود را در بستر بلاکچین واقعی کنند. به صورت دقیق‌تر، کاربردهای اتریوم موارد زیر هستند:

قراردهای هوشمند

قراردادهای هوشمند، از مهم‌ترین کاربردهای اتریوم هستند. می‌دانیم که قرارداد هوشمند، نوعی قرارداد مجازی است که با رسیدن به شرایط تعیین شده، به صورت خودکار اجرا می‌شود. ردپای قرارداد هوشمند در برنامه‌های غیرمتمرکز (Decentralized Apps، به اختصار dApps) نیز دیده می‌شود. این برنامه‌ها با استفاده از قرارداد هوشمند، بدون نیاز به شخص ثالث و نظارت، فعالیت می‌کنند.

فرض کنید می‌خواهید یک NFT را از سایت OpenSea خریداری کنید. پس از پرداخت مبلغ، قرارداد هوشمند به‌صورت خودکار مالکیت NFT را به کیف پول شما منتقل می‌کند و این انتقال برای همیشه در بلاکچین ثبت می‌شود؛ بدون اینکه شخص یا سازمانی به‌عنوان واسطه دخالت داشته باشد.

ساخت dAppها

توسعه‌دهندگان می‌توانند روی شبکه اتریوم برنامه‌هایی بسازند که بدون سرور مرکزی فعالیت می‌کنند و اطلاعات آن‌ها روی بلاکچین ثبت می‌شود. Uniswap و Opensea، از مشهورترین dAppهای اتریوم هستند. اتریوم همچنین امکان استفاده از این برنامه‌ها را نیز برای ما فراهم می‌کند. برای استفاده از بسیاری از برنامه‌های غیرمتمرکز، ابتدا کیف پولی مانند MetaMask را نصب می‌کنید. سپس آن را به وب‌سایت برنامه متصل کرده و با تأیید تراکنش در کیف پول، می‌توانید از خدماتی مانند خرید NFT یا معامله در صرافی غیرمتمرکز استفاده کنید.

دیفای (DeFi)

دیفای به صورت مختصر برای عبارت Decentralized Finances به معنای خدمات مالی غیرمتمرکز به کار می‌رود. دیفای مجموعه‌ای از خدمات مالی مانند وام‌دهی، وام‌گیری، معامله و سپرده‌گذاری است که بدون بانک و مؤسسات مالی انجام می‌شود. فرض کنید قصد دارید بدون مراجعه به بانک، دارایی دیجیتال خود را وام دهید. در یک پروتکل دیفای مانند  Aave، می‌توانید ارز دیجیتال خود را سپرده‌گذاری کنید و در ازای آن سود دریافت کنید. تمام این فرآیند توسط قراردادهای هوشمند انجام می‌شود و نیازی به حضور فیزیکی یا شخص واسطه‌ای نیست. Aave و MakerDAO و Uniswap از شناخته‌شده‌ترین پروتکل‌های دیفای و زیرمجموعه اتریوم هستند.

NFT

احتمالا شما نیز درباره NFTها شنیده‌اید. اتریوم یکی از محبوب‌ترین شبکه‌ها برای ایجاد و معامله  NFTها محسوب می‌شود. برای مثال مجموعه Bored Ape Yacht Club روی اتریوم ساخته شده است. مالکیت این دارایی‌های دیجیتال از طریق بلاکچین ثبت و قابل‌اثبات است و قیمت و ارزش آن‌ها نیز بر اساس میزان خاص بودن آن‌ها تعیین می‌شود.

استاندارد توکن

اتریوم به توسعه‌دهندگان کمک می‌کند تا به راحتی توکن بسازند و از استانداردهای توکن‌های اتریوم استفاده کنند. استاندارد توکن، مجموعه‌ای از قوانین و پروتکل‌هاست که تعیین می‌کند یک توکن چطور ساخته، مدیریت و توزیع می‌شود. برای مثال، استاندارد ERC-20 برای ساخت توکن‌های قابل تعویض (مثل USDT روی اتریوم)، استاندارد ERC-721 برای ساخت NFT و استاندارد ERC-1155 برای هم‌زمان توکن‌های قابل و غیرقابل تعویض استفاده می‌شوند. توکن ERC-1155 در برخی بازی‌های بلاکچینی نیز استفاده می‌شود.

بازی‌های بلاکچینی

زیرساخت گسترده و قدرتمند اتریوم این اجازه را به توسعه‌دهندگان می‌دهد تا بازی‌های بلاک‌چینی را نیز روی این شبکه بسازند و اجرا کنند. همچنین بسیاری از بازی‌های بلاکچینی برای مدیریت دارایی‌های داخل بازی و پرداخت‌ها، از قراردادهای هوشمند اتریوم استفاده می‌کنند. Axie Infinity و Gods Unchained، دو مورد از محبوب‌ترین بازی‌های بلاکچینی هستند که با استفاده از شبکه اتریوم توسعه یافته‌اند.

DAO

DAO مخفف عبارت Decentralized Autonomous Organization به معنای سازمان خودگردان غیرمتمرکز است. در یک سازمان DAO، تصمیم‌گیری‌ها از طریق رأی‌گیری و با کمک قراردادهای هوشمند انجام می‌شوند. MakerDAO که بالاتر نیز به آن اشاره کردیم، یک پلتفرم دیفای DAO در بستر اتریوم است.

Web3

نسل جدید اینترنت که از تکنولوژی بلاکچین استفاده می‌کند و روی کنترل غیرمتمرکز دارایی‌ها تمرکز دارد، Web3 نام گرفته است. بسیاری از پروژه‌های Web3 روی اتریوم توسعه یافته‌اند. در این اکوسیستم، کاربران مالک دارایی‌ها و داده‌های خود هستند و برای استفاده از خدمات، به یک نهاد مرکزی وابسته نیستند. اتریوم خود Web3 نیست، بلکه یکی از پایه‌های اصلی این نسل اینترنت به شمار می‌رود.

پرداخت‌های مالی

در نهایت، اتریوم با ارز خود یعنی اتر، به شما قابلیت پرداخت مالی را می‌دهد. تصور کنید قصد دارید برای دوست خود در کشور دیگری 0.5 ETH ارسال کنید. برای این کار فقط کافی است آدرس کیف پول او را وارد و تراکنش را تأیید کنید. پس از پرداخت کارمزد شبکه، تراکنش توسط اعتبارسنج‌ها بررسی شده و در بلاکچین ثبت می‌شود. به همین راحتی، می‌توان با اتر پرداخت انجام داد.

تفاوت بیت کوین و اتریوم

بیت کوین و اتریوم، بدون شک مشهورترین ارزهای بازار کریپتو هستند. با این حال، تفاوت‌های بسیاری بین این دو وجود دارد. هدف و کاربرد اصلی بیت کوین، انتقال ارزش و سرمایه است، درحالی که اتریوم برای استفاده از پتانسیل تکنولوژی بلاکچین طراحی شده است. در جدول زیر، می‌توانید تفاوت‌های کلی بین اتریوم و بیت کوین را ببینید.

مزایا و معایب اتریوم

ابتدا بیایید نگاهی به مزایای اتریوم داشته باشیم. در نگاه اول، بلاکچین اتریوم شبکه‌ای گسترده، سریع و کارآمد است که قابلیت اجرای چندین تراکنش در ثانیه را دارد. شبکه اتریوم می‌تواند با EVM، به خوبی قراردادهای هوشمند را اجرا و از آن‌ها استفاده کند. توسعه‌پذیری اتریوم نیز از مهم‌ترین نقاط قوت آن به شمار می‌رود. همچنین استفاده از الگوریتم PoS، اتریوم را از لحاظ مصرف سوخت بسیار بهینه می‌کند.

اتریوم برای کاربران مبتدی چندان قابل درک نیست. قراردادهای هوشمند، برنامه‌های غیرمتمرکز و DeFi و NFTها و.. همگی ممکن است برای افراد تازه‌وارد به بازار بسیار پیچیده باشند. به همین دلیل، بهتر است قبل از شروع کار با اتریوم و در کل بازار ارزهای دیجیتال، سراغ آموزش ارز دیجیتال بروید. اگر به این بازار علاقه دارید اما مفاهیم آن برای شما پیچیده و سخت به نظر می‌رسد، شرکت در دوره های  آموزش ارز دیجیتال بهترین گزینه برای شماست. پس از آموزش ارز دیجیتال، می‌توانید علاوه بر درک مفاهیم اولیه بازار کریپتو، شروع به معامله در آن کنید و از این بازار درآمد داشته باشید.

در جدول زیر، می‌توانید مزایا و معایب اتریوم را ببینید.

گس فی (Gas Fee) چیست؟

گس فی (Gas Fee) به معنای هزینه انجام تراکنش در شبکه اتریوم است. از انجام یک تراکنش ساده مانند انتقال اتر گرفته تا تعامل با قراردادهای هوشمند، همگی به پرداخت گس فی نیاز دارند. هنگامی که اعتبارسنج‌ها فرآیند اعتبارسنجی را انجام می‌دهند، مقداری از هزینه گس فی پرداخته شده توسط کاربران دیگر به عنوان پاداش به آن‌ها داده می‌شود. برای گس فی، از واحد کوچکی از اتر به نام Gwei استفاده می‌شود. هر Gwei، برابر با 10 به توان -9 اتر است. هر فعالیت، مقدار گس مصرفی مشخصی دارد:

برای مثال، قیمت هر واحد گس را 20 Gwei در نظر بگیرید. در این حالت، کارمزد ارسال اتر برابر با Gwei 420,000 خواهد بود. این مبلغ حدودا برابر با 0.00042 اتر است. اگر قیمت هر اتر را 3000 دلار در نظر بگیریم، گس فی این تراکنش حدود 1.26 دلار می‌شود. البته باید بدانید که این مقدار ثابت نیست و با توجه به شلوغی شبکه ممکن است نغییر کند.

برای مشاهده مقدار گس فی، یکی از بهترین گزینه‌ها سایت Etherscan.io است. برای اینکه گس فی کمتری داشته باشید، در زمان‌هایی معاملات خود را انجام دهید که شبکه خلوت‌تر است. استفاده از راهکارهای لایه دوم نیز باعث کاهش گس فی می‌شود، چرا که خدمات لایه دوم گس فی کمتری نسبت به شبکه اصلی اتریوم دارند.

اتریوم چگونه خریداری می‌شود؟

برای خرید توکن اتریوم یعنی اتر (ETH)، باید ابتدا سراغ صرافی‌های ارز دیجیتال بروید. صرافی‌های ارز دیجیتال درجه یک مانند بایننس، نیاز به احراز هویت (KYC) برای فعالیت دارند. به دلیل محدودیت‌های وضع شده برای کاربران ایرانی، نمی‌توان در چنین صرافی‌هایی احراز هویت کرد. در نتیجه باید قبل از انتخاب صرافی، به طور کامل آن را بررسی و یک صرافی مناسب با شرایط خود انتخاب کنید.

پس از انتخاب یک صرافی و ساخت حساب، باید حساب خود را برای خرید اتر شارژ کنید. برای این کار باید آدرس کیف پول خود در صرافی را داشته باشید و از یک کیف پول دیگر، مبلغ مورد نظر خود را به آن واریز کنید. پس از شارژ حساب نیز به راحتی می‌توانید اتر بخرید.

برای خرید اتر، می‌توانید نماد آن یعنی ETH یا نام Ethereum را در صرافی جست‌وجو کنید. در بخش خرید، پس از وارد کردن مبلغ اتر مورد نظر، کارمزد شبکه به شما نشان داده می‌شود. توجه کنید که باید جمع این دو مبلغ را برای خرید اتر بپردازید، پس با دقت آن را بررسی کنید. در نهایت نیز می‌توانید سفارش خود را در بازار ثبت و اتر را در کیف پول خود دریافت کنید.

توجه کنید که بخش‌های خرید، کیف پول و آینده اتریوم صرفا آموزشی هستند و توصیه‌ای برای سرمایه‌گذاری روی اتریوم در آن‌ها نمی‌کنیم. سرمایه‌گذاری باید بر اساس نیاز، استراتژی و توان مالی شما باشد و نمی‌توانیم اتریوم یا هر ارز دیگری را به عنوان بهترین سرمایه‌گذاری به شما توصیه کنیم. برای ذخیره اتر، می‌توانید از حساب صرافی استفاده کنید.، اما نگهداری ETH در کیف پول شخصی امنیت بیشتری نسبت به نگه‌داری در صرافی دارد.

کیف پول اتریوم

اتریوم توسط انواع مختلفی از کیف پول‌های نرم‌افزاری (Hot)  و سخت‌افزاری (Cold) پشتیبانی می‌شود. کیف پول‌های نرم‌افزاری، روی گوشی یا کامپیوتر شما نصب می‌شوند و کلید خصوصی حساب شما را به صورت آنلاین ذخیره می‌کنند. این کیف پول‌ها گزینه ایمنی محسوب می‌شوند، اما به دلیل ذخیره کلید خصوصی به صورت آنلاین، کماکان ریسک حملات هکری را دارند.

کیف پول‌های سخت‌افزاری، کلید خصوصی حساب شما را به صورت آفلاین ذخیره می‌کنند. این کیف پول‌ها که به صورت فیزیکی باید خریداری شوند، پس از اتصال اولیه به کامپیوتر، کلید خصوصی را دریافت و آن را محفوظ نگه می‌دارند. بسیاری از این دستگاه‌ها علاوه بر عدم پشتیبانی از وای‌فای، از بلوتوث و دیگر روش‌های ارتباط بی‌سیم نیز پشتیبانی نمی‌کنند تا خطر حملات هکری به صفر برسد.

در جدول زیر، برخی از کیف پول‌های اتریوم بررسی شده‌اند:

آینده اتریوم

درحال حاضر، اتریوم بیشتر به عنوان زیرساخت اصلی بسیاری از پروژه‌های کریپتویی فعالیت دارد. این موضوع، باعث می‌شود تا اهمیت اتریوم بسیار بالا باشد. انتخاب اول توسعه‌دهندگان برای ارائه dAppها و خدمات جدید در بازار کریپتو، طبیعتا اتریوم است. همین نیاز بالا به اتریوم، باعث بروز مشکلاتی مانند کندی و ضعف مقیاس‌پذیری شبکه شده که در صورت حل نشدن، می‌توانند آینده نه‌چندان خوبی را برای اتریوم رقم بزنند.

با این حال، راهکارهایی نیز برای این مشکلات در نظر گرفته شده‌اند. اصلی‌ترین آن‌ها، راهکارهای لایه دوم (Layer 2 Solution) هستند. با گذشت زمان و افزایش نیاز به اتریوم، احتمالا شاهد گسترش بیشتر راهکارهای لایه دوم نیز خواهیم بود.

بازار ارز دیجیتال درحال حاضر به اندازه دیگر بازارهای مالی مانند فارکس یا بورس محبوبیت ندارد و برخی دولت‌های دنیا نیز آن را به رسمیت نمی‌شناسند. پذیرش بیشتر بازار ارز دیجیتال به عنوان یک تکنولوژی مناسب برای پرداخت‌های مالی و مدیریتی (مانند DAO)، می‌تواند باعث رشد بیشتر اتریوم شود.

در نهایت، باید بدانیم که نمی‌توان آینده را پیش‌بینی کرد. این موضوع در بازار کریپتو اهمیت بیشتری دارد؛ چرا که دارایی‌های این بازار برخلاف دیگر بازارها پشتوانه مشخصی ندارند و نمی‌توان قیمت یا جهت قیمت آینده آن‌ها را پیش‌بینی کرد. این موضوع در انجام معاملات در بازار ارز دیجیتال نیز به خوبی واضح است و برای معامله در این بازار، نیاز به استفاده از ابزارهای مختلف مانند ابزارهای تکنیکال و دانش بالایی داریم.

می‌توان غیرقابل پیش‌بینی بودن کریپتو را با راهکارهایی مانند مدیریت مناسب سرمایه و ریسک، تا حد زیادی کنترل کرد که به سرمایه ما آسیبی نزند. پس اگر قصد دارید سرمایه گذاری روی اتریوم را به صورت اصولی یاد بگیرید، ابتدا آموزش رایگان ارز دیجیتال را مطالعه کنید و سپس با مدیریت سرمایه وارد بازار شوید. استفاده از آموزش ارز دیجیتال قبل از شروع فعالیت در بازار، به فعالیتی با ریسک کمتر بسیار کمک می‌کند.

جمع‌بندی

در این مقاله، به بررسی اینکه اتریوم چیست، کاربرد اتریوم چیست، نحوه کارکرد اتریوم، گس فی در اتریوم و کیف پول‌های اتریوم پرداختیم. اتریوم، به عنوان یکی از پایه‌های مهم بازار ارز دیجیتال شناخته می‌شود و امکان استفاده از قراردادهای هوشمند، ساخت dApp و ده‌ها قابلیت دیگر را به ما می‌دهد. توکن بومی اتریوم با نام اتر (ETH) نیز برای پرداخت هزینه‌ها و استفاده از خدمات شبکه استفاده می‌شود.

سوالات متداول

اتریوم چه تفاوتی با بیت کوین دارد؟

اتریوم علاوه بر انتقال ارزش، امکان اجرای قراردادهای هوشمند و برنامه‌های غیرمتمرکز را فراهم می‌کند؛ در حالی که بیت کوین عمدتاً برای ذخیره و انتقال ارزش طراحی شده است.

کاربرد اتریوم چیست؟

اتریوم برای اجرای قراردادهای هوشمند، توسعه برنامه‌های غیرمتمرکز  (dApp)، دیفای (DeFi)، NFT، ایجاد توکن و بسیاری از خدمات مبتنی بر Web3 استفاده می‌شود.

آیا اتریوم استخراج می‌شود؟

خیر، اتریوم پس از سال 2022 از الگوریتم PoS استفاده می‌کند و قابل استخراج نیست.

آیا اتریوم محدودیت عرضه دارد؟

خیر، اتریوم سقف عرضه ثابت مانند بیت کوین ندارد و میزان عرضه آن بر اساس قوانین و سازوکارهای شبکه مدیریت می‌شود.

چطور می‌توانم اتریوم بخرم؟

برای خرید اتریوم می‌توانید سراغ یک صرافی معتبر بروید و پس از ساخت حساب و شارژ آن، ارز ETH بخرید.